Οι σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης του γλαυκώματος εξελίσσονται συνεχώς, μαζί με λύσεις που αξιοποιούν και στοιχεία νανοτεχνολογίας. Ο ρόλος τους στην καθημερινή κλινική πράξη διαμορφώνεται σταδιακά, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ασθενών που αντιμετωπίζονται με αυτές τις μεθόδους. Στο μέλλον, η συστηματική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων θα βοηθήσει στον ακριβέστερο καθορισμό των κατάλληλων υποψηφίων, καθώς διαφορετικές τεχνικές μπορεί να ταιριάζουν καλύτερα σε διαφορετικούς τύπους γλαυκώματος και βαθμούς αύξησης της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Από τις διαθέσιμες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές (MIGS), ορισμένες έχουν ήδη καθιερωθεί στην κλινική πράξη σε επιλεγμένα περιστατικά:

Η τεχνική Trabectome εφαρμόζεται “εκ των έσω” (ab interno) και χρησιμοποιεί ενέργεια υψηλής συχνότητας για την αφαίρεση τμήματος 60°–120° του trabeculum και του έσω τοιχώματος του σωλήνα του Schlemm. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται η αντίσταση στην αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού. Μελέτες σε μεγάλο αριθμό ασθενών έχουν δείξει μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης περίπου 40% στα 2 χρόνια, ενώ σε συνδυασμό με επέμβαση καταρράκτη τα ποσοστά επιτυχούς ρύθμισης της πίεσης είναι υψηλά σε γλαύκωμα ανοικτής γωνίας και ψευδοαποφολιδωτικό γλαύκωμα.

Μια ακόμη επιλογή είναι το iStent, μια μικροσκοπική συσκευή που τοποθετείται στον σωλήνα του Schlemm και δημιουργεί παράκαμψη στην παθολογική αντίσταση της φυσιολογικής αποχέτευσης, χωρίς δημιουργία φυσαλίδας διήθησης.

Υπάρχουν επίσης εμφυτεύματα που κατευθύνουν την αποχέτευση προς τον υπερχοριοειδή χώρο, προσφέροντας δυνητικά μεγαλύτερη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Ωστόσο, επειδή η τελική πτώση της πίεσης δεν είναι απόλυτα προβλέψιμη, υπάρχει πιθανός κίνδυνος είτε υπερβολικά χαμηλής είτε ανεπαρκούς ρύθμισης μετεγχειρητικά.