Ενδοβολβική ένεση φαρμάκου

Οι ενδοϋαλοειδικές ενέσεις αποτελούν μία σύγχρονη θεραπεία για παθήσεις όπως η υγρού τύπου ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας (ΗΕΩ) και η διαβητική οφθαλμοπάθεια. Χρησιμοποιούνται ειδικά φάρμακα anti-VEGF, όπως το Lucentis (ranibizumab) και το Eylea (aflibercept), τα οποία βοηθούν στον περιορισμό της ανάπτυξης παθολογικών αγγείων και της διαρροής υγρού στον αμφιβληστροειδή.

Στόχος της θεραπείας είναι κυρίως η σταθεροποίηση της όρασης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η βελτίωσή της. Αν και δεν μπορούν να επαναφέρουν πλήρως την ήδη χαμένη όραση, οι ενέσεις συμβάλλουν σημαντικά στη διατήρηση της κεντρικής όρασης και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

Πώς γίνεται η διαδικασία;

Η θεραπεία πραγματοποιείται στο ιατρείο με τοπική αναισθησία σε μορφή σταγόνων. Μετά από αντισηψία της περιοχής, το φάρμακο εγχύεται στο υαλοειδές σώμα του ματιού με ειδική, λεπτή βελόνα. Η διαδικασία είναι σύντομη και συνήθως ανώδυνη.

Στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτούνται επαναλαμβανόμενες ενέσεις, αρχικά σε μηνιαία βάση και στη συνέχεια ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς. Η παρακολούθηση γίνεται με τακτικές εξετάσεις και OCT ωχράς κηλίδας.

Τι συμβαίνει χωρίς θεραπεία;

Η καθυστέρηση ή η διακοπή της θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω επιδείνωση της κεντρικής όρασης, πολλές φορές μη αναστρέψιμη. Η έγκαιρη αντιμετώπιση αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες διατήρησης λειτουργικής όρασης.

Πιθανές παρενέργειες και επιπλοκές

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιες και παροδικές, όπως:

μικρός ερεθισμός ή πόνος
κοκκίνισμα
αίσθημα ξένου σώματος
μικρά «μυγάκια» στην όραση

Σπανιότερα μπορεί να εμφανιστούν σοβαρές επιπλοκές, όπως λοίμωξη, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς ή αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση, γι’ αυτό απαιτείται σωστή παρακολούθηση από τον οφθαλμίατρο.

Σε ασθενείς με ιστορικό εγκεφαλικού ή καρδιαγγειακών προβλημάτων, η θεραπεία αξιολογείται εξατομικευμένα, παρότι ο συνολικός κίνδυνος σοβαρών συστηματικών επιπλοκών παραμένει πολύ χαμηλός.

Παράλληλα, η έρευνα συνεχίζεται με νέες θεραπείες, όπως γονιδιακές και κυτταρικές θεραπείες, που στοχεύουν σε ακόμη πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση των παθήσεων του αμφιβληστροειδούς.