Θυρεοειδική Οφθαλμοπάθεια (Εξόφθαλμος)
Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια είναι μια αυτοάνοση πάθηση που επηρεάζει τους ιστούς γύρω από τα μάτια. Το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί φλεγμονή και διόγκωση του λιπώδους ιστού και των οφθαλμικών μυών, με αποτέλεσμα ερυθρότητα, οίδημα βλεφάρων και σε αρκετές περιπτώσεις προπέτεια των οφθαλμών (εξόφθαλμο).
Σε πιο σοβαρές μορφές μπορεί να εμφανιστεί διπλωπία ή, σπανιότερα, πίεση στο οπτικό νεύρο με μείωση της όρασης.
Σχέση με τον θυρεοειδή
Η πάθηση συνδέεται στενά με τη νόσο του Graves και τον υπερθυρεοειδισμό, χωρίς όμως τα μάτια και ο θυρεοειδής να επιδεινώνονται πάντα ταυτόχρονα.
Μπορεί να εμφανιστεί πριν, κατά τη διάρκεια ή και μετά τη ρύθμιση του θυρεοειδούς. Το κάπνισμα αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα.
Συχνότερα συμπτώματα
- Αίσθημα καύσου ή ξένου σώματος
- Ερυθρότητα και δακρύρροια
- Οίδημα βλεφάρων (εντονότερο το πρωί)
- Εξόφθαλμος
- Διπλωπία
- Θολή ή μειωμένη όραση (επείγον σύμπτωμα)
Η επιδείνωση της όρασης απαιτεί άμεση οφθαλμολογική εκτίμηση.
Πώς αντιμετωπίζεται;
Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα:
- Τεχνητά δάκρυα για ερεθισμό και ξηρότητα
- Πρισματικά γυαλιά για διπλωπία
- Ανοσοκατασταλτική αγωγή σε ενεργή φλεγμονή
- Χειρουργική αποκατάσταση (βλέφαρα, μύες ή αποσυμπίεση κόγχου) σε επιλεγμένες περιπτώσεις
Η ρύθμιση του θυρεοειδούς είναι απαραίτητη, αλλά δεν οδηγεί πάντα σε βελτίωση των οφθαλμικών συμπτωμάτων. Η υπερ- ή υπο-ρύθμιση του θυρεοειδούς μπορεί να επιδεινώσει την εικόνα.
Η έγκαιρη διάγνωση και η παρακολούθηση από εξειδικευμένο οφθαλμίατρο είναι καθοριστικής σημασίας για την προστασία της όρασης και την αποκατάσταση της ποιότητας ζωής.