Το μάτι μπορεί να παρομοιαστεί με μια φωτογραφική μηχανή, καθώς μετατρέπει το φως σε εικόνα.

Το φως εισέρχεται αρχικά από τον κερατοειδή, το διαφανές πρόσθιο τμήμα του ματιού, όπου ξεκινά η εστίασή του. Στη συνέχεια περνά από την κόρη, το άνοιγμα στο κέντρο της ίριδας. Η ίριδα ρυθμίζει την ποσότητα φωτός που εισέρχεται, όπως το διάφραγμα μιας κάμερας.

Ο φυσικός κρυσταλλοειδής φακός προσαρμόζει δυναμικά την εστίαση, ώστε η εικόνα να σχηματίζεται καθαρά στον αμφιβληστροειδή — τον φωτοευαίσθητο «αισθητήρα» του ματιού. Πριν φτάσει εκεί, το φως διασχίζει το υαλοειδές σώμα, μια διαφανή ουσία που διατηρεί το σχήμα και τη σταθερότητα του οφθαλμού.

Στον αμφιβληστροειδή το φως μετατρέπεται σε νευρικά σήματα, τα οποία μεταφέρονται μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο, όπου τελικά δημιουργείται η εικόνα που αντιλαμβανόμαστε.